بعض نکات تفسیری از النوبة الثانیة
«أَمْواتٌ» ارواح بتان را مى‏گوید مردگان ‏اند در ایشان روح حیاة نه، آن گه تأكید را گفت: «غَیْرُ أَحْیاءٍ» نه زندگان ‏اند، و این از بهر آن گفت كه زنده را گاه گاه بر سبیل مجاز مرده خوانند چنانك: «إِنَّكَ مَیِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَیِّتُونَ» یعنى كه این نه آنست بلكه موات ‏اند بحقیقت مرده نه زنده، «وَ ما یَشْعُرُونَ أَیَّانَ یُبْعَثُونَ»
رهبران بار گناه پیروان میکشند

اینجا دو قول گفته ‏اند:
یكى آنست كه كافران كه بت مى‏پرستند ندانند كه ایشان را كى برانگیزانند،
قول دیگر آنست كه بتان ندانند كه قیامت كى خواهد بود و ایشان را كى برانگیزانند، و این آنست كه در قیامت ربّ العزّه بتان را زنده گرداند تا در عرصات از عابدان خویش تبرّا جویند و بیزارى گیرند، امّا امروز در دنیا جمادند هیچ ندانند كه آن حال كى خواهد بود.

«إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ»
خطاب عام است همه بندگان را، مى‏گوید: كه معبود شما یكیست، خدایى كه مستحق عبادت اوست، موصوف بوصف جلال و نعت عزّت، اوست یكتایى كه او را شریك و انباز نیست، جبّارى كه او را حاجت و نیاز نیست، «فَالَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ» كافران را میگوید كه ایمان برستاخیز ندارند، دلهاشان با توحید بیگانه است، حق نمى‏شناسند و راستى نمى پذیرند و از ایمان و تصدیق سر باز زدند و گردن كشیدند.


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.