چشم براه,گاهنوشته های محمود زارع:قرآن در جایی که بدان عمل نمیشود غریب است.
مهلت الهی خطرناکست
اینکه دشمنی دشمنی کند؛ دردی نیست!درد آنجاست که مدعیان دوستی، دشمنی کنند!

اینکه در شهر بیگانه احساس غربت کنی؛درد غربت خوردنی است اما زمانی درد غربت جانکاه است که در سرزمین خویشان؛غریب باشی !

حکایت دین و کتاب خدا هم همینجورست. اینکه در ممالک کفر بندای وحی وقعی ننهند؛میتوان تحمل کرد و پذیرفت اما همه سخن در آنست که آیات مصحف الهی در سرزمین مدعیان تدین عمل نمیشود.

درباره خدا که این آیات را برای نمودن "راه" و "هدایت" نازل کرده است چه فکر میکنید؟!

خداوند با آن عظمت و کبریائیش که خود قرآن را ستود و آیاتش را عظیم دانست؛وقتی می بیند در بین آنهاییکه بنام نمایندگان رسمی دینش؛ نام دارند و حتی نان و آبرو و اعتبار و ...آشکارا نسبت به نادیده گرفتن و بعضا حتی بدتر خدای ناکرده تمسخر آیات الهی ؛ از طریق تنظیم ساز و کارهای من درآوردی؛عمل میکنند؛ شما فکر میکنید خداوند با آن جامعه و علماء و مردمانش چه معامله ای میکند؟!


ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.