تبلیغات
چشم به راه - مطالب ابر ابوالفضل رشیدالدین میبدی

چشم به راه

النوبة الاولى
وَأَتِمُّواْ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّهِ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ وَلاَ تَحْلِقُواْ رُؤُوسَكُمْ حَتَّى یَبْلُغَ الْهَدْیُ مَحِلَّهُ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِیضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِّن رَّأْسِهِ فَفِدْیَةٌ مِّن صِیَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ فَإِذَا أَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَیْسَرَ مِنَ الْهَدْیِ فَمَن لَّمْ یَجِدْ فَصِیَامُ ثَلاثَةِ أَیَّامٍ فِی الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ذَلِكَ لِمَن لَّمْ یَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِی الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعِقَابِ ﴿196﴾

و براى خدا حج و عمره را به پایان رسانید و اگر [به علت موانعى] بازداشته شدید آنچه از قربانى میسر است [قربانى كنید] و تا قربانى به قربانگاه نرسیده سر خود را متراشید و هر كس از شما بیمار باشد یا در سر ناراحتیى داشته باشد [و ناچار شود در احرام سر بتراشد] به كفاره [آن باید] روزه‏اى بدارد یا صدقه‏ اى دهد یا قربانیى بكند و چون ایمنى یافتید پس هر كس از [اعمال] عمره به حج پرداخت [باید] آنچه از قربانى میسر است [قربانى كند] و آن كس كه [قربانى] نیافت [باید] در هنگام حج‏ سه روز روزه [بدارد] و چون برگشتید هفت [روز دیگر روزه بدارید] این ده [روز] تمام است این [حج تمتع] براى كسى است كه اهل مسجد الحرام [= مكه] نباشد و از خدا بترسید و بدانید كه خدا سخت ‏كیفر است (196)


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

یَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَةِ... الآیة معاذ جبل و ثعلبة بن غنم هر دو از رسول خدا پرسیدند كه این ماه نو چونست كه مى افزاید و مى كاهد؟ و بر یك صفت نمى پاید؟
رب العالمین بجواب ایشان این آیت فرستاد قُلْ هِیَ مَواقِیتُ لِلنَاسِ... گفت ایشان را جواب ده كه حكمت در زیادت و نقصان ماه نو آنست كه تا هنگامها و وقتها بر مردم روشن شود، و راه برند بمزد مزدوران، و عدت زنان، و مدت باروران، و محل دینها، و تحقیق شرطها، و نیز ماه رمضان، و فطر، و روزگار حج، و ترتیب آن باین روشن میشود و بر خلق آسان.

الله
.....

گفته اند كه هلال اول ماه است تا دو شب بگذرد و بقول بعضى سه شب و بقول بعضى هفت شب، پس قمر گویند تا آخر ماه.
وَ لَیْسَ الْبِرُ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُیُوتَ مِنْ ظُهُورِها حمزه و كسایى و بو بكر و قالون البیوت بكسر با خوانند باقى قرا بضمّ با، فالكسر لمكان الیاء و الضم على الاصل
مفسران گفتند كه در جاهلیت عادت داشتند كه از حج باز آمد ندید از بام سراى خویش در سراى آمد ندید، نه از در سراى، و بآن تعظیم حج میخواستند و كراهیت داشتندى پشت بر گردانیدن، از آن رب العالمین ایشان را فرمود تا این سنت و عادت جاهلیت دست باز دارند، و ایشان را خبر كرد كه این نه نیكى و پارسایى است، اگر نیكى و پارسایى میخواهید بآن پس بیان كرد كه پارسایى و نیكى چیست، گفت وَ لكِنَ الْبِرَ مَنِ اتَقى ... پارسایى و نیكى آنست كه آزرم اللَه نگه دارید و از خشم او بپرهیزید، و قیل معناء و لكنّ البر برّ من اتّقى لكن پارسایى پارسایى آن كس است كه از خشم و عذاب خداى بپرهیزید.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الثالثة
قوله تعالى: وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ ... میگوید چون بندگان من مرا از تو پرسند، آن بندگانى كه بحلقه حرمت ما در آویختند. و در كوى ما گریختند، هر چه دون ماست گذاشتند، و خدمت ما برداشتند، با ما گرویدند و از اسباب ببریدند، عمامه بلا بر سر پیچیدند و مهر ما بجان و دل خریدند، عاشق در وجود آمدند و با عشق بیرون شدند.

و انا رب العالمین

با عشق روان شد از عدم مركب ما
روشن ز شراب وصل دائم شب ما
زان مى كه حرام نیست در مذهب ما
تا باز عدم خشك نیابى لب ما


این چنین بندگان، و این چنین دوستان چون مرا از تو پرسند، و نشان ما از تو طلبند، بدانك من بایشان نزدیكم ناخوانده و ناجسته، نزدیكم تا پیوسیده و نادریافته نزدیكم، باولیت خود، در صفت خود قیوم و قریبم، نه سزاى بنده را كه من بنعت خود نزدیكم !

این همانست كه كلیم خود را گفت موسى (ع)، آن شب دیجور در آن پایان طور نودى من شاطئ الوادى الایمن موسى را آواز دادند از كران وادى مبارك از سوى راست. بزرگوارا موسى ! كه از پس آمد كس بگوش سر خویش سخن حق نشنیده بود مگر موسى، خدا ندا داد او را كه یا موسى موسى بیقرار شد طاقتش برسید و صبرش برمید صبر با مهر كى برآید، جاوید دست مهر صبر رباید، موسى از سر سوز و وله و بى طاقتى گفت :
خواننده را شنوانیدى أین اطلبك؟ كجات جویم؟
ندا آمد كه اى موسى چنانك خواهى مى جوى، كه من با توام، نزدیك ترم بتو از جان تو در كالبد تو، و از رگ جان تو بتو، و ز سخن تو بدهن تو، الكلام كلامى، و النور نورى، و انا رب العالمین.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الاولى
وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْیَسْتَجِیبُواْ لِی وَلْیُؤْمِنُواْ بِی لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ ﴿186﴾
و هرگاه بندگان من از تو در باره من بپرسند [بگو] من نزدیكم و دعاى دعاكننده را به هنگامى كه مرا بخواند اجابت مى ‏كنم پس [آنان] باید فرمان مرا گردن نهند و به من ایمان آورند باشد كه راه یابند (186)

فانی قریب

قوله تعالى:
وَ إِذا سَأَلَكَ و چون پرسند ترا
عِبادِی عَنِی رهیكان من از من
فَإِنِی قَرِیبٌ من نزدیك ام،
أُجِیبُ پاسخ میكنم
دَعْوَةَ الدَاعِ خواندن خواننده را
اذا دعان هر گه كه مرا خواند،
فَلْیَسْتَجِیبُوا لِی ایدون بادا كه پاسخ كنند رهیكان من چون ایشان را فرمایم،
وَلْیُؤْمِنُوا بِی و بمن بگروند چون ایشان را خوانم.
لَعَلَهُمْ یَرْشُدُونَ تا بر راستى و راه راست بمانند.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

فصل
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...بدانك روزه ركنیست از اركان مسلمانى، و سببى ظاهر است اندر تقدیس طبیعت. و اندر شرایع انبیاء علیهم السلام روزه مشروع بودست از عهد آدم تا روزگار مصطفى.
و من الناس من یتخذ من دون الله اندادا
و بمقتضى خبر: روزه چهار یك ایمانست، كه مصطفى (ع) گفت : الصوم نصف الصبر و الصبر نصف
الایمان
و در روزه پنج چیز فریضه است و پنج چیز سنت:
اما فریضه اول آنست كه ماه رمضان طلب كند تا بداند كه بر بیست و نه روزست یا بر سى روز، و بر قول یك عدل اعتماد كند. اما بآخر رمضان كم از دو عدل نشاید كه گواهى دهند، و اگر بشهرى دیگر ماه نو دیده باشند كه بشازده فرسنگ دورتر باشد روزه برین قوم واجب نیاید.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الاولى
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَیْكُمُ الصِّیَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿183﴾
اى كسانى كه ایمان آورده ‏اید روزه بر شما مقرر شده است همان گونه كه بر كسانى كه پیش از شما [بودند] مقرر شده بود باشد كه پرهیزگارى كنید (بقره /183)
الهی
قوله تعالى:
یا أَیُهَا الَذِینَ آمَنُوا اى ایشان كه بگرویدند
كُتِبَ عَلَیْكُمُ نبشته آمد بر شما
الصِیامُ روزه داشتن
كَما كُتِبَ همچنانك نبشته آمده بود
عَلَى الَذِینَ مِنْ قَبْلِكُمْ برایشان كه پیش از شما بودند
لَعَلَكُمْ تَتَقُونَ تا مگر شما باز پرهیزیده آئید.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:النوبة الاولى
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ كُتِبَ عَلَیْكُمُ الْقِصَاصُ فِی الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنثَى بِالأُنثَى فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخِیهِ شَیْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاء إِلَیْهِ بِإِحْسَانٍ ذَلِكَ تَخْفِیفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدَى بَعْدَ ذَلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِیمٌ ﴿بقره / 178﴾

اى كسانى كه ایمان آورده ‏اید در باره كشتگان بر شما [حق] قصاص مقرر شده آزاد عوض آزاد و بنده عوض بنده و زن عوض زن و هر كس كه از جانب برادر [دینى]اش [یعنى ولى مقتول] چیزى [از حق قصاص] به او گذشت ‏شود [باید از گذشت ولى مقتول] به طور پسندیده پیروى كند و با [رعایت] احسان [خونبها را] به او بپردازد این [حكم] تخفیف و رحمتى از پروردگار شماست پس هر كس بعد از آن از اندازه درگذرد وى را عذابى دردناك است (178)
الهی
قوله تعالى:
یا أَیُهَا الَذِینَ آمَنُوا اى ایشان كه بگرویدند
كُتِبَ عَلَیْكُمُ بر شما نوشتند و واجب كردند
الْقِصاصُ بازگشتن بكشتن ناحق،
فِی الْقَتْلى در كشتگان مسلمانان بنا حق،
الْحُرُبِالْحُرِ آزاد بآزاد
وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ و بنده ببنده،
وَ الْأُنْثى بِالْأُنْثى وزن بزن
فَمَنْ عُفِیَ لَهُ هر كس كه وى را آسان فرا گذارند
مِنْ أَخِیهِ شَی ءٌ از كار برادر وى چیزى
فَاتِباعٌ وى را گویند تا بر پى دیت سپردن رود،
بِالْمَعْرُوفِ به نیكویى، و بزودى
وَ أَداءٌ إِلَیْهِ و كار گزاردن بوى
بِإِحْسانٍ به نیكویى، و زود گزارى،
ذلِكَ این پذیرفتن دین از قاتل و فرا گذاشت قصاص،
تَخْفِیفٌ مِنْ رَبِكُمْ سبك كردن كارى گران است از خداوند شما،
وَ رَحْمَةٌ و بخشودنى آشكارا،
فَمَنِ اعْتَدى هر كس كه از اندازه درگذارد و افزونى جوید و باز خون ناحق ریزد،
بَعْدَ ذلِكَ پس از آنك یكى ریخت و از ودیت ستدند،
فَلَهُ عَذابٌ أَلِیمٌ او راست عذابى دردنماى درد افزاى.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...النوبة الثانیة
قوله تعالى: لَیْسَ الْبِرَ أَنْ تُوَلُوا وُجُوهَكُمْ الآیة...
حمزه و حفص البرّ بنصب خوانند باقى قراء برفع، او كه برفع خواند الْبِرَ اسم لیس نهاد و أَنْ تُوَلُوا وُجُوهَكُمْ بجاى خبر نهاد، و او كه بنصب خواند أَنْ تُوَلُوا وُجُوهَكُمْ بجاى اسم نهاد و الْبِرَ بجاى خبر، تقدیره لیس تولیتكم وجوهكم البر كله، كقوله تعالى وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلَا أَنْ قالُوا...
عزیز

ابن عباس و مجاهد و ضحاك و عطا و سفیان گفتند این آیت بشأن مؤمنان آمد كه در بدایت اسلام پیش از هجرت و لزوم فرائض هر كس كه كلمه شهادت و توحید بگفتى و نماز كردى بهر سوى كه خواستى، اگر در آن حال از دنیا مى برفت مردمان از بهر وى مى گفتند وجبت له الجنّة بهشت او را واجب شد كه نیكى و پارسایى جمله بجاى آورد.

پس چون مصطفى علیه السلام هجرت كرد و آیات فرائض فرو آمد و قبله با كعبه گردانیدند، رب العالمین این آیت فرو فرستاد تا كسى را گمان نیفتد كه دین دارى و نیكى همه آنست كه نماز كنند، بل كه نماز خصلتى است از خصال برّ و بابى از ابواب آن.

گروهى دیگر گفتند از مفسران: كه سبب نزول این آیت آن بود كه جهودان در نماز كردن روى سوى مغرب میكردند، و ترسایان سوى مشرق، و هر گروهى ازیشان میگفتند كه نیكى و نیك مردى اینست كه ما برانیم، و بدان فرموده اند، پس خداى تعالى ایشان را دروغ زن گردانید گفت: نیكى نه آنست كه ایشان میگویند لكن آنست كه درین آیت بیان كردیم.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...خداى از بندگان مى درخواهد، میگوید مرا سپاس دارى كنید، كه شما را بدین اسلام راه نمودم، و احكام اسلام از حلال و حرام و شبهات بیان كردم، چون مرا خداى خود میدانید و میپرستید و نعمت هم از من مى بینید، شكر از من كنید، كه شكر منعم لا محاله بر بندگان واجب است.
مسکین

آن گه بعضى محرمات یاد كرد و گفت: إِنَما حَرَمَ عَلَیْكُمُ الْمَیْتَةَ وَ الدَمَ آنچه اللَه ببست بر شما و حرام كرد مردار است، و خون، یعنى خون روان كه جاى دیگر تقلید كرد گفت أوَْ دَماً مَسْفُوحاً، و سنت مستثنى كرد از مردار ملخ و ماهى، وز خون جگر و سپرز.

مفسران گفتند از منسوخات این سورة یكى این آیت است كه سنت بعضى مردار و خون منسوخ كرد تا حلال گشت، و حكم تحریم از آن برخاست و ذلك فى قول النبى صلى اللَه علیه و آله و سلّم " اجلت لنا میتتان و دمان، فاما المیتتان الحوت و الجراد و امّا الدمان فالكبد و الطحال "
و خون مشك علما بران قیاس كرده اند، بیشتر بر آنند كه پاكست، و خانه خون گرفته، و خونابه گوشت هم چنان،
وَ لَحْمَ الْخِنْزِیرِ و حرام كرد گوشت خوك با جمله اجزا و ابعاض او، و خصّ اللحم لانّه المقصود بالاكل.
وَ ما أُهِلَ بِهِ لِغَیْرِ اللَهِ كافران بر كشتن جانور نام معبود خویش مى بردند بآواز كه مى برداشتند، رب العالمین گفت آن جانور كه بر گشتن آن نام معبودى جز از خداى برند هم حرام است چون مردار، و آن ذبح بكار نیست.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الاولی
یَا أَیُّهَا النَّاسُ كُلُواْ مِمَّا فِی الأَرْضِ حَلاَلًا طَیِّبًا وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّیْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِینٌ ﴿168﴾
اى مردم از آنچه در زمین است ‏حلال و پاكیزه را بخورید و از گامهاى شیطان پیروى مكنید كه او دشمن آشكار شماست (بقره / 168)
خدای مهربان
قوله تعالى:
یا أَیُهَا النَاسُ اى مردمان
كُلُوا مِمَا فِی الْأَرْضِ میخورید از هر چه در زمین
حَلالًا طَیِباً آنچه حلال پاك است و خورنده را گشاده،
وَ لا تَتَبِعُوا خُطُواتِ الشَیْطانِ و بر پى گامهاى دیو مایستید
إِنَهُ لَكُمْ عَدُوٌ مُبِینٌ كه دیو شما را دشمنى است آشكارا.

إِنَما یَأْمُرُكُمْ شما را مى فرماید
بِالسُوءِ ببدى
وَ الْفَحْشاءِ و گزاف كارى
وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَهِ ما لا تَعْلَمُونَ و آنچه ور اللَه آن گوئید كه مى ندانید.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الاولى
قوله تعالى: وَمِنَ النَّاسِ مَن یَتَّخِذُ مِن دُونِ اللّهِ أَندَادًا یُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللّهِ وَالَّذِینَ آمَنُواْ أَشَدُّ حُبًّا لِّلّهِ وَلَوْ یَرَى الَّذِینَ ظَلَمُواْ إِذْ یَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلّهِ جَمِیعًا وَأَنَّ اللّهَ شَدِیدُ الْعَذَابِ ﴿165﴾
و برخى از مردم در برابر خدا همانندهایى [براى او] برمى ‏گزینند و آنها را چون دوستى خدا دوست مى ‏دارند ولى كسانى كه ایمان آورده ‏اند به خدا محبت بیشترى دارند كسانى كه [با برگزیدن بتها به خود] ستم نموده‏ اند اگر مى‏ دانستند هنگامى كه عذاب را مشاهده كنند تمام نیرو[ها] از آن خداست و خدا سخت‏ كیفر است.
معبود

وَ مِنَ النَاسِ مَنْ یَتَخِذُ از مردمان كس است كه مى گیرد
مِنْ دُونِ اللَهِ فرود ازخداى
أَنْداداً وى را هامتایان،
یُحِبُونَهُمْ مى دوست دارند ایشان را.
كَحُبِ اللَهِ چنانك اللَه را مى دوست باید داشت.
وَ الَذِینَ آمَنُوا و ایشان كه ایمان آوردند
أَشَدُ حُبًا لِلَهِ دوسترمى دارند اللَه را ازیشان بتان را،
وَ لَوْ یَرَى الَذِینَ ظَلَمُوا وانگه كه مى بینند ایشان كه برخویشتن ستم كردند
إِذْ یَرَوْنَ الْعَذابَ آن گه كه عذاب دوزخ بینند،
أَنَ الْقُوَةَ لِلَهِ جَمِیعاً كه قوت و توان اللَه راست بهمگى،
وَ أَنَ اللَهَ شَدِیدُ الْعَذابِ و اللَه سخت عذاب است و سخت گیر.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...آیت دیگر فرو گشادن بادهاست و گردانیدن آن از هر سوى، چنانك گفت عز و علا وَ تَصْرِیفِ الرِیاحِ بلفظ جمع قراءت مدنى و شامى و بصرى و عاصم است و بلفظ واحد قراءت باقى. و جمع اشارت بباد رحمت است كه راحت خلق را فرو گشاید، چنانك گفت وَ مِنْ آیاتِهِ أَنْ یُرْسِلَ الرِیاحَ مُبَشِراتٍ و قال تعالى: وَ أَرْسَلْنَا الرِیاحَ لَواقِحَ. و بلفظ واحد اشارت بباد عذابست، كه عقوبت قومى را فرو گشایند چنانك جاى دیگر گفت وَ فِی عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَیْهِمُ الرِیحَ الْعَقِیمَ. جاى دیگر گفت فَأُهْلِكُوا بِرِیحٍ صَرْصَرٍ عاتِیَةٍ.

شهید

.....  و مصطفى (ع) هر گه كه باد برآمدى گفتى: اللهم اجعلها ریاحا و لا تجعلها ریحا ........

و امیر المؤمنین على گفت علیه السّلام , بادها چهاراند :
شمال و جنوب و صبا و دبور،
گفتا و حدّ شمال از حد قطب است تا بمغرب آفتاب در روز استواء، یعنى آن روز كه با شب یكسان باشد،
 و حد دبور ازین مغرب است كه گفتم تا بمطلع سهیل،
و حد جنوب از مطلع سهیل است تا بمشرق استواء،
و حدّ صبا ازین مشرق است تا بحد قطب.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الاولى
قوله تعالى: وَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ لاَّ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِیمُ ﴿163﴾ و معبود شما معبود یگانه‏ اى است كه جز او هیچ معبودى نیست [و اوست] بخشایشگر مهربان.
عاشق

وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ خداى شما خدائیست یكتا یگانه،
لا إِلهَ إِلَا هُوَ نیست خدا جز او
الرَحْمنُ الرَحِیمُ فراخ بخشایش مهربان،

إِنَ فِی خَلْقِ السَماواتِ وَ الْأَرْضِ در آفرینش آسمانها و زمین
وَ اخْتِلافِ اللَیْلِ وَ النَهارِ و در شد آمد شب و روز،
وَ الْفُلْكِ الَتِی تَجْرِی فِی الْبَحْرِ و كشتى كه میرود در دریا
بِما یَنْفَعُ النَاسَ بآنچه مردمان را بكار آید و ایشان را در جهان ایشان سود دارد
وَ ما أَنْزَلَ اللَهُ مِنَ السَماءِ مِنْ ماءٍ و در آنچه اللَه مى فرو فرستد از آسمان از آب،
فَأَحْیا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها تا زنده میگرداند بآن آب زمین را پس از مردگى آن،
وَ بَثَ فِیها مِنْ كُلِ دَابَةٍ و در آنچه بپراكند در زمین از هر جنبنده كه هست،
وَ تَصْرِیفِ الرِیاحِ و در گردانیدن بادها از هر سوى،
وَ السَحابِ الْمُسَخَرِ بَیْنَ السَماءِ وَ الْأَرْضِ و در میغ بداشته و روانیده میان آسمان و زمین،
لَآیاتٍ نشانهاست روشن پیدا، در آنچه گفتیم
لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ آن گروهى را كه خرد دارند در یابند.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الاولى
قوله تعالى: إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِن شَعَآئِرِ اللّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَیْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَیْهِ أَن یَطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَن تَطَوَّعَ خَیْرًا فَإِنَّ اللّهَ شَاكِرٌ عَلِیمٌ ﴿158﴾ در حقیقت صفا و مروه از شعایر خداست [كه یادآور اوست] پس هر كه خانه [خدا] را حج كند یا عمره گزارد بر او گناهى نیست كه میان آن دو سعى به جاى آورد و هر كه افزون بر فریضه كار نیكى كند خدا حق شناس و داناست.
صبغه لله

إِنَ الصَفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَهِ صفا و مروه از نشانهاى ملت اللَه است،
 فَمَنْ حَجَ الْبَیْتَ هر كه قصد و آهنگ خانه كند
أَوِ اعْتَمَرَ یا بزیارت خانه شود،
فَلا جُناحَ عَلَیْهِ برو تنگى نیست،
أَنْ یَطَوَفَ بِهِما كه طواف كند میان آن هر دو،
وَ مَنْ تَطَوَعَ خَیْراً و هر كه از طوع و خواست دل خویش كارى كند
فَإِنَ اللَهَ شاكِرٌ عَلِیمٌ اللَه سپاس دارست و پاداش ده بكردار خلق، دانا


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...وَ لَنَبْلُوَنَكُمْ الآیة... النون فیه للتأكید، و اللام جواب قسم محذوف على تقدیر و اللَه لنبلونّكم اى لنعاملنّكم معاملة المختبر، گفت با شما آن معاملت كنیم كه كسى كه آزمایش كند بِشَی ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ على تقدیر،
قرآن

شافعى گفت این خوف بیم دشمن است در غزا، و این گرسنگى روزه ماه رمضان است و این كاست از مال زكاة صامت، و این كاست از تن آزاد كردن بردگان، و این كاست از میوه صدقه خرما و انگور و گفته اند كه جوع آن قحط است كه اهل مكه را هفت سال رسیده بود. وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ آن بود كه مال و نعمت از دست ایشان بشد. وَ الْأَنْفُسِ بیمارى و پیرى و مرگ است. وَ الثَمَراتِ مرگ فرزندان كه فرزند را ثمره دل خوانند ذلك فى قوله صلّى اللَه علیه و آله و سلّم " اذا مات ولد العبد قال اللَه لملائكته أ قبضتم ولد عبدى؟ فیقولون نعم. فیقول أ قبضتم ثمرة فؤاده؟ فیقولون نعم فیقول ما ذا قال عبدى؟ فیقولون حمدك و استرجع فیقول ابنوا لعبدى بیتا فى الجنة و سمّوه بیت الحمد.

و ابتلاء ایشان باین چند چیز از بهر آن بود كه تا چون پسینیان شنوند زودتر به پذیرفتن دین و اتباع صحابه درآیند، كه گویند اگر نه این دین حق بودى و حجت آن روشن ایشان برین بلاها و مصیبتها با این دین صبر نكردندى، پس آن ایشان را چون برهانى باشد، بدین حق در آیند و اتباع صحابه كنند.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...لِكُلٍ وِجْهَةٌ... قال بعضهم الاشارة فیه انّ كلّ قوم اشتغلوا عنّا بشی ء حال بینهم و بیننا، فكونوا انتم ایّها المؤمنون لنا و بنا از روى اشارت میگوید هر قومى از ما روى بر تافتند و بدون ما با غیرى الف گرفتند، و فرود از ما خود را دلارامى ساختند، و بدوستى پسندیدند. شما كه جوانمردان طریقت اید، و دعوى دوستى ما كرده اید، دیده خود فرو گیرید از هر چه دون ماست، ور همه فردوس برین باشد تا در متابعت سنت و سیرت مصطفى راست باشید، و حق اقتدا بآن مهتر عالم بتمامى بگذارید، كه سیرت وى مهتر انبیا آن بود كه چشم عزیز خود از همه كائنات فرو گرفت، و جز كنف احدیت خود را پناهى ندید و تكیه گاهى نپسندید.
فاذکرونی اذکرکم

مردى كه بر راه عشق جان فرساید
آن به كه بدون یار خود نگراید
عاشق بره عشق چنان مى باید
كز دوزخ و از بهشت یادش ناید


هر كه درین متابعت درست آید شمع دوستى حق در راه وى بر افروزند، تا هرگز از جاده دوستى نیفتد، و الیه الاشارة بقوله فَاتَبِعُونِی یُحْبِبْكُمُ اللَهُ و هر روشى كه بر جاده دوستى مستقیم گشت از آن سویها كه قبله مترسّمان است ایمن شد، یكى شوریده از سر حال خویش گوید:

گر نباشد قبله عالم مرا
قبله من كوى معشوق است و بس
این جهان با آن جهان و هر چه هست
عاشقان را روى معشوق است و بس


حسین منصور قدس اللَه روحه اشارتى كرد بآن قبله هاى مترسمان، و گفت سلّم المریدون الى كلّ ما یریدونه مریدان را بمرادهاى ایشان در رسانیدند، و هر كس را با معشوق خود بنشاندند. و حقیقت این كار آنست كه همه خلایق دعوى دوستى حق كردند و هیچ كس نبود كه نخواست كه بدرگاه او كسى باشد.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الثالثة
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...قوله تعالى: قَدْ نَرى تَقَلُبَ وَجْهِكَ فِی السَماءِ.... الآیة اعلمه انه بمرأى من الحق لیكون متأدّبا بادب الحق، فلمّا استعمل الادب و لم یسأل ما تمنّاه قبله، و لم یزد على النظر الى السماء، اعطاه افضل ما یعطى السائلین چون خداوند كریم باشد و بنده عزیز بنده را بر شرط ادب دارد و راه عمل بوى نماید، و توفیق دهد، آن گه وى را بآن عمل پاداش دهد، و در آن حرمت داشت بستاید گوید " فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِینَ" " نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَهُ أَوَابٌ" همچنین مصطفى را خبر داد كه تو بر دیدار مایى، و در مشاهده عزت مایى، نگر تا حرمت حضرت بشناسى و بادب سؤال كنى، لا جرم چون در دل وى حدیث قبله بود بحكم ادب اظهار آن نكرد و آن آرزو در دل میداشت تا از حضرت عزت خطاب آمد فَلَنُوَلِیَنَكَ قِبْلَةً تَرْضاها آن آرزوى دل تو بدانستیم، و حسن ادب در ترك سؤال از تو بپسندیدیم، و آنچه رضاء تو در آنست از كار قبله ترا كرامت كردیم، اى محمد هر چه در عالم بندگانند همه در طلب رضاء مااند و ما در طلب رضاء تو، همه در جست و جوى مااند و ما خواننده تو، همه در آرزوى نواخت مااند و ما نوازنده تو وَ لَسَوْفَ یُعْطِیكَ رَبُكَ فَتَرْضى كعبه اكنون قبله نفس خوددان و ما را قبله جان.
فاذکرونی اذکرکم

چون از حضرت احدیت آن نواختها روان گشت و آن كرامتها در پیوست زبان حال بحكم اشتیاق گفت:

یك ره كه دلت بمهر ما یا زانست
هجرانت كشیدن اى نگار آسانست


بو بكر شبلى گفت قدس اللَه روحه: قبله سه اند قبله عام و قبله خاص و قبله خاص الخاص، اما قبله عام كعبه است در میان جهان، و قبله خاص عرش است بر آسمان، مستوى بر آن خداى جهان، و قبله خاص الخاص دل مریدان و جان عارفان فهم ینظرون بنور قلوبهم الى ربهم بنور دل خویش مى نگرند بخداوند خویش.

گفتم كجات جویم اى ماه دلستان
گفتا قرارگاه منت جان دوستان


گفته اند مصطفى در بدایت وحى و آغاز رسالت چون دعا كردى بزبان گفتى. بعبارت صریح، و در حال آن دعاء وى باجابت مقرون بودى، چنانك رب العالمین حكایت كرد از روز بدر كه مصطفى علیه السلام لشكر اسلام را مدد میخواست فقال تعالى إِذْ تَسْتَغِیثُونَ رَبَكُمْ فَاسْتَجابَ لَكُمْ. پس حال وى بجایى رسید كه از حضرت عزت باشارت ملیح وى، و بى عبارت صریح وى، باجابت پیوستى چنانك درین آیت گفت قَدْ نَرى تَقَلُبَ وَجْهِكَ فِی السَماءِ... پس چنان شد كه بى اشارت و بى عبارت باندیشه مجرد اجابت آمدى. چنانك بخاطر وى فراز آمد كه چه بودى اگر این گناهكاران امتم را بیامرزیدندى ! این آیت آمد بر وفق این اندیشه كه رَبَنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِینا أَوْ أَخْطَأْنا پس كار بدان رسید كه نه اشارت بایست نه اندیشه دل، چنانك وقتى بر دل وى گران آمد نشستن یاران در حجره وى، رب العالمین آیت فرستاد و گفت فَإِذا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الثالثة
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...قوله تعالى: وَ كَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَةً وَسَطاً خداوند حكیم پادشاه علیم، كه حدوث كائنات بقدرت و ایجاد اوست، وجود حادثات بعزت و اظهار اوست، قوام زمین و سماوات، بداشت اوست، محدثات را بیافرید، و از محدثات جانوران را برگزید و از جانوران آدمیان را برگزید، و از آدمیان مؤمنان را برگزید، و از مؤمنان پیغامبران را برگزید، و از پیغامبران مصطفى را برگزید و امت وى را بر امتهاى پیشینه برگزید.
خدا
............
این شرفها و كرامتها كه رب العزة امت احمد را داد نه از آنست كه ایشان را سابقه طاعتى است یا حق خدمتى، كه ازیشان خود آن خدمت نیاید كه اللَه را بشاید، و نه نیز خداوندى و پادشاهى اللَه را از طاعت ایشان پیوندى در مى یابد، هر نواخت كه كرد بفضل خود كرد، هر چه داد بكرم خود داد، هر چه ساخت برحمت و مهربانى خود ساخت، كه او خداوندى است به بنده نوازى معروف، و بمهربانى موصوف اینست كه گفت تعالى و تقدس در آخر آیت، ورد إِنَ اللَهَ بِالنَاسِ لَرَؤُفٌ رَحِیمٌ اللَه بر بندگان بزرگ بخشایش است و همیشه مهربان،

بخشایش خلق گاه گاه است و بخشایش حق جاودان، و نشان بخشایش و مهربانى حق آنست كه بنده را توانایى معصیت ندهد و فرا سر گناهش نگذارد، تا بنده مستوجب عقوبت نگردد. و این در باب رحمت بلیغ تر است از غفران معصیت، یا پس بنده را فرا معصیت گذارد و آثار ذلّت در ظاهر وى بگذارد، تا خلق از وى نفرت گیرند آن گه سابقه رحمت در حكمت ازلیت در رسد، و او را دست گیرد.

و درین معنى حكایت آرند از ایوب سختیانى كه گفت در همسایه من مردى شریر بود آثار زلت و معصیت بر ظاهر وى پیدا، و من از وى بغایت نفور بودم، تا بعاقبت از دنیا بیرون شد.
گفتا چون جنازه وى برداشتند من بگوشه باز شدم، نمیخواستم كه بروى نماز كنم، پس مردى دیگر آن شریر را بخواب دید بر حالتى نیكو و بر هیئتى پسندیده، پرسید كه اللَه با توجه كرد؟
گفت برحمت خود بیامرزید، و از من آن ناهمواریها در گذشت.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الثالثة
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...قوله تعالى: قُولُوا آمَنَا بِاللَهِ... الآیة... فرمان خداوند عالم است، خداوندى سازنده، نوازنده داننده دارنده، بخشنده پوشنده، دلگشاى، رهنماى، سر آراى، مهر افزاى، غالب فضل، ظاهر بذل، سابق مهر، دائم ستر، خداوند جهان، داناى آشكارا و نهان، دایم بثناى خود، قائم بسزاى خود، نه افزود و نه كاست، همه آن بود كه وى خواست، فرمان داد بمؤمنان فرمانى لازم و حكمى واجب وصیّتى بسزا، و به حق پیدا، بزبان كرم با خیر الامم، كه قُولُوا گوئید رهیكان من، بندگان من، و چون گوئید از من گوئید، و چون خوانید مرا خوانید، همه حدیث من كنید، عهد من در جان گیرید، ایمان بمن آرید، مهر من در دل دارید، سخن من گوئید، كه من نیز در ازل حدیث شما كردم، سخن شما گفتم، عطر دوستى شما سرشتم، رحمت خود را از بهر شما نبشتم.

شب

تو همه از مهر من آرى حدیث

من همه از عشق تو گویم سخن


قُولُوا آمَنَا بِاللَهِ اى پیغامبر كه سید سادات و سرور كائنات تویى، گزیده عالمیان و خاتم پیغامبران تویى، و اى امتى كه بهترین امّتان گذشته شما اید، ایمان آرید بهر چه پیغامبران گذشته گفتند و رسانیدند از نامه و پیغام ما، و امت ایشان خواندند و بدان گرویدند. تا هر شرفى و كرامتى كه بجملگى ایشان را بود تنها شما را بود.

این امت پیغام حق نیوشیدند و بحكم فرمان برفتند و گردن نهادند، و بهمه ایمان آوردند. رب العالمین ایمان ایشان بپسندید، و بر جهانیان جلوه كرد و گفت وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌ آمَنَ بِاللَهِ وَ مَلائِكَتِهِ آن گه همه را زیر علم مصطفى علیه السّلام در آورد و اتباع وى گردانید. مصطفى از آن خبر داد گفت: " آدم و من دونه تحت لوائى یوم القیمة " و امت وى را بر گذشتگان پیشى داد و گفت السَابِقُونَ السَابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَبُونَ.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الثانیة
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...قوله تعالى: قُولُوا آمَنَا بِاللَهِ الآیة... ابو هریرة گفت اهل كتاب بزبان عبرى توریة مى خواندند و تفسیر آن با مسلمانان میگفتند بزبان تازى، رسول گفت لا تصدقوهم و لا تكذبوهم و قولوا آمَنَا بِاللَهِ گفت ایشان راست گوى مدارید و دروغ زن مگیرید راه ایمان شما آنست كه گوئید آمَنَا بِاللَهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا ایمان داریم باللّه و بآنچه فرو فرستادند بما، یعنى قرآن، و بآنچه ابراهیم را دادند.
نیرنگ

از صحف و آن ده صحیفه بود بروایت ابو ذر از مصطفى، قال ابو ذر قلت یا نبى اللَه فما كانت صحف ابراهیم؟ فذكر كلاما ثم قال فیها على العاقل ما لم یكن مغلوبا على عقله ان تكون له ساعة یناجى فیها ربّه و ساعة یتفكر بها فى صنیع اللَه عز و جل، و ساعة یحاسب فیها نفسه فیما قدّم و اخّر، و ساعة یخلو فیها لحاجته من الحلال فى المطعم و المشرب.

وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِیمَ وَ إِسْماعِیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ و ایمان دادیم بآنچه فرو فرستادند اسماعیل و اسحاق و یعقوب و فرزندان وى را گفته اند اسباط در فرزندان یعقوب همچون قبائل است در فرزندان اسماعیل، و اسماعیل پدر تازیان بود، و اسحاق پدر عبرانیان، و اسماعیل بجود و سخا معروف بود، ازینجاست كه عرب همه با جود و سخا باشند. و اسحاق بزهد و عبادت معروف بود از اینجاست كه در اهل كتاب زهّاد و رهبان بسیار باشند، و فرزندان یعقوب را اسباط از آن گفتند كه بسیار بودند، و سبط در لغت عرب درختى پر شاخ باشد، یعنى كه ایشان را شاخه هاى بسیارست، چنانك عرب را قبائل بسیارست، و آنچه گفت ایشان را كتاب دادیم و در عداد كتاب داران آورد، پیغامبران ایشان را خواهد كه در اسباط چهار هزار پیغامبر بودند.
و روا باشد كه اسباط اینجا بر فرزندان صلب نهند از یعقوب، كه همه پیغامبران بودند و كتاب داران.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الثالثة
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...قوله تعالى: إِذْ قالَ لَهُ رَبُهُ أَسْلِمْ... الآیة... چون خلیل در روش آمد از حضرت عزت فرمان آمد كه یا ابراهیم هر كه ما را خواهد جمله باید كه ما را بود، تا شطبه از مرادات بشرى و معارضات نفسى با تو مانده است از رنج كوشش بآسایش كشش نرسى، المكاتب عبد ما بقى علیه درهم :
فرمان خدا
ما را خواهى مراد ما باید خواست
یكباره ز پیش خویش بر باید خاست


خلیل گفت خداوندا ابراهیم را نه تدبیر مانده است نه اختیار، اینك آمدم بقدم افتقار، بر حالت انكسار، تا چى فرمایى!
أَسْلَمْتُ خود را بیوكندم و كار خود بتو سپردم، و بهمگى بتو باز گشتم.
فرمان در آمد كه یا ابرهیم دعوایى بس شگرف است، و هر دعوى را معنى باید و هر حقى را حقیقتى باید، اكنون امتحان را پاى دار!
او را امتحان كردند بغیر خویش و جزء خویش و كل خویش:
امتحان بغیر او آن بود كه مال داشت فراوان، گفته اند هفتصد هزار سر گوسپند داشت بهفت هزار گله با هر گله سگى كه قلاده هاى زرین در گردن داشت، او را فرمودند كه دل از همه بردار و در راه خدا خرج كن خلیل همه را در باخت، و هیچیز خود را نگذاشت.

در آثار بیارند كه فریشتگان گفتند بار خدایا! تا این ندا در عالم ملكوت داده كه وَ اتَخَذَ اللَهُ إِبْراهِیمَ خَلِیلًا جانهاى ما در غرقاب است و زهره هاى ما آب گشت. ازین تخصیص، خلیل از كجا مستحق این كرامت گشت؟ ندا آمد كه جبریل پرهاى طاووسى خویش فروگشاى و از ذروه سدره بقمّه آن كوه رو، و خلیل را آزمونى كن. جبریل فرود آمد بصورت یكى از بنى آدم، بتقدیر و تیسیر الهى، آنجا در پس كوه بیستاد، و آواز بر آورد كه یا قدوس خلیل از لذت آن سماع بى هوش گشت، از پاى در آمد گفت یا عبد اللَه یك بار دیگر این نام باز گوى و این گله گوسپند ترا، جبریل یكبار دیگر آواز بر آورد كه یا قدوس! خلیل در خاك تمرغ میكرد چون مرغى نیم بسمل، و میگفت یك بار دیگر بازگوى و گله دیگر ترا.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الاولى
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...قوله تعالى: إِذْ قالَ لَهُ رَبُهُ یادگیر و یاد كن یا محمد آن گه كه اللَه ابراهیم را گفت
" اسلم " گردن نه و كار بمن سپار و خویشتن فرا من ده
قالَ جواب داد ابراهیم و گفت
أَسْلَمْتُ گردن نهادم و خویشتن فرا دادم و خود را بیوكندم
لِرَبِ الْعالَمِینَ خداوند جهانیان را.
ظالم ترین مردم

وَ وَصَى و اندرز كرد بِها بدین اسلام و باین سخن كه اسلمت،
إِبْراهِیمُ بَنِیهِ ابراهیم پسران خود را
وَ یَعْقُوبُ و یعقوب همچنین پسران خود را وصیت كرد
یا بَنِیَ گفت اى پسران من
إِنَ اللَهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِینَ اللَه برگزید شما را این دین
فَلا تَمُوتُنَ میمیرید
إِلَا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ مگر شما مسلمانان گردن نهادگان خویشتن فرمانرا او كندگان.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...قوله تعالى: رَبَنا وَ ابْعَثْ فِیهِمْ الآیة... تمامى دعاء ابراهیم و اسماعیل است بعد از بناء كعبه، گفتند خداوند ما! در میان این امت مسلمة از فرزندان ما و خاصّه از میان عرب سكان حرم تو، پیغامبرى فرست هم از نژاد ایشان، از فرزندان اسماعیل، یعنى محمد صلّى اللَه علیه و آله و سلّم. اللَه تعالى دعاء ایشان اجابت كرد، و مصطفى را بخلق فرستاد و بریشان منت نهاد و گفت هُوَ الَذِی بَعَثَ فِی الْأُمِیِینَ رَسُولًا مِنْهُمْ او خداوندى است كه پیغامبرى امّتى فرستاد، نادبیر و ناخواننده بقویم عرب نادبیران و ناخوانندگان، تا بریشان خواند سخنان خداوند خویش و در ایشان آموزد قرآن و بیم و سنّت خویش.
الهی

و مصطفى بیان كرد كه ابراهیم بدعا او را خواست گفت " انا دعوة ابى ابراهیم و بشارة اخى عیسى، و رأت امّى فى منامها نورا اضاء لها اعناق الإبل ببصرى. یعنى بدعوة ابراهیم.

قول: رَبَنا وَ ابْعَثْ فِیهِمْ رَسُولًا الآیة... و كتاب درین آیت قرآن است، و حكمت فهم قرآن و مواعظ آن و بیان احكام حلال و حرام در آن، و هر سخن راست درست كه شنونده را از زشتى باز دارد و بر نیكى دارد آن را حكمت گویند، و گوینده آن حكیم. و این حكمت بر دل و زبان كسى رود كه خود را فا دنیا ندهد، و آلوده علائق نشود، چنانك مصطفى (ع) گفت : " من زهد فى الدّنیا اسكن اللَه الحكمة قلبه و انطق بها لسانه " و قال على بن ابى طالب (ع) " روّحوا هذه القلوب و اطلبوا لها طرایف الحكمة، فانّها تملّ كما تملّ الأبدان "


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.

النوبة الثانیة
ساری,گاهنوشتهای محمود زارع:...قوله تعالى: وَ إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ... الآیة... این آن وقت بود كه ابراهیم كودك خود را اسماعیل و مادر وى را هاجر برد و بفرمان حق ایشان را در آن وادى بى زرع بنشاند، آنجا كه اكنون خانه كعبه است، پس ازیشان باز گشت تا آنجا كه خواست كه از دیدار چشم ایشان غائب گردد، خداى را عز و جل خواند و گفت رَبِ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً همانست كه در آن سورة دیگر گفت رَبَنا إِنِی أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِیَتِی بِوادٍ غَیْرِ ذِی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِكَ الْمُحَرَمِ خداوند ما بنشاندم فرزند خود را بهامونى بى بر نزدیك خانه تو، خانه با آزرم با شكوه و بزرگ داشته، خداوندا تا نماز بپاى دارند، و آن خانه نماز را قبله گیرند.
توحید

آن گه ایشان را روزى فراوان خواست و همسایگان خواست كه وادى بى زرع و بى نبات بود، و بیابانى بى اهل و بى كسان بود، گفت فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَاسِ تَهْوِی إِلَیْهِمْ خداوندا دل قومى را از مردمان چنان كن كه مى شتابد باین خانه و بایشان وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَمَراتِ و ایشان را از میوه هاى آن جهان روزى كن.

خداى عز و جل دعاء وى اجابت كرد فما مسلم الّا و یحب الحجّ هیچ مسلمان نبود كه نه دوست دارد حج كردن و زیارت خانه، و در هیچ دیار چنان میوه كه آنجا برند به نیكویى و لطیفى و بسیارى نیست. قال اللَه تعالى یُجْبى إِلَیْهِ ثَمَراتُ كُلِ شَی ءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَا و ابراهیم در آنچه خواست از روزى مؤمنانرا از دیگران جدا كرد و مستثنى، و گفت مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ از بهر آنك در باب هدایت فرزندان را بر عموم دعا كرده بود، و گفته كه: وَ مِنْ ذُرِیَتِی و او را از تعمیم با تخصیص آوردند و گفتند لا یَنالُ عَهْدِی الظَالِمِینَ پس چون این دعا كرد تخصیص نگه داشت، و مؤمنانرا از كافران جدا كرد، رب العالمین آن تخصیص وى با تعمیم برد و كافران را نیز در آورد، گفت وَ مَنْ كَفَرَ نعمت دنیا از كس دریغ نیست آشنا و بیگانه همه را از آن نصیب است، عرض حاضر یاكله البرّ و الفاجر كُلًا نُمِدُ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِكَ مَحْظُوراً پس در آخر آیت كافر از مؤمن باز برید بنواخت دنیا و عطاء آن جهانى گفت فَأُمَتِعُهُ قَلِیلًا ثُمَ أَضْطَرُهُ إِلى عَذابِ النَارِ او را بر خوردار كنم زمانى اندك كه این گیتى اند كست برسیدنى. و برسیدنى اندك بود و آمدنى نزدیك، و بعاقبت او را ناچاره بعذاب رسانیم، وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ و بد جایگاهى كه دوزخ است، شدن گاه كافران.


بقیه در ادامه مطلب .....


توجه: استفاده از تصویر برای سایتها و وبلاگها بدون انجام تغییر آزاد است؛ کپی برداری از متن با ذکر نام و درج لینک بلامانع میباشد. برای تبادل لینک بعد از برقرای لینک تارنمای ما؛اطلاع دهند تا بررسی شود.
  • کل صفحات:4  
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  •   

همه پیوندها